X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
شنبه 9 تیر 1397

تفاوت ارتباط با خداوند در اسلام ومسیحیت ؟!

اصل شماره یک

خداوند شما را دوست دارد و یک نقشة عالی برای زندگی شما تدارک دیده است.

خداوند نه تنها شما را آفریده است بلکه شما را دوست دارد. در واقع به قدری شما را دوست دارد که مایل است هم اکنون شما او را شناخته و حیات ابدی را در کنار او سپری کنید. عیسی فرمود: «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانة خود را داد تا هر که به او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.» (یوحنا 3 : 16) مسیح به این جهان آمد تا همة ما شخصاً خدا را شناخته و نقشة عالی او را درک کنیم. فقط مسیح قادر است تا به زندگی ما معنا ببخشد.

اصل شماره دوم 


همة ما گناه کرده ایم و گناه ما را از خدا جدا ساخته است.

ما به خوبی آگاه هستیم که به علت وجود گناه، بین ما و خدا دوری و جدایی به وجود آمده است. کتاب مقدس به ما میگوید: «جمیع ما مثل گوسفندان گمراه شده بودیم و هر یکی از ما به راه خود برگشته بود و خداوند گناه جمیع ما را بر وی نهاد.» (اشعیا 53 : 6) در حقیقت طرز برخورد ما با خدا یکی از این دو حالت است: یا نسبت به خدا تمرد جسته و آشکارا در مقابل خدا طغیان و سرکشی از خود نشان میدهیم، و یا اینکه به طور منفعل با این موضوع برخورد کرده و با بی علاقگی و لاقیدی به خدا و راه های او نگاه میکنیم. در واقع هر یک از این دو حالت گواهی است بر وجود آنچه که کتاب مقدس آن را گناه مینامد، و نتیجة گناه همانطور که در کتاب مقدس میخوانیم این است: «زیرا مزد گناه موت است، اما نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ما عیسی مسیح.» (رومیان 6 : 23) اگرچه ممکن است بخواهیم با سعی و تلاش خودمان به خداوند نزدیک شویم، اما باید بدانیم که شکست خواهیم خورد.

personally1.jpg


این شکل نشان میدهد که شکاف عظیمی بین ما و خداوند وجود دارد. پیکانهایی که در شکل میبینید نشان میدهد که ما چگونه سعی میکنیم تا با تلاشهای خود به خداوند نزدیک شویم. شاید فکر کنیم که با انجام دادن کارهای خوب و یا متوصل شدن به فلسفه های اخلاقی میتوانیم رضایت خدا را جلب نماییم. اما واقعیت این است که کوشش ما در این راستا برای پوشاندن گناهانمان کفایت نمیکند. چگونه میتوانیم این فاصله را پر کنیم؟

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.