X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
چهارشنبه 4 بهمن 1396

این کیست که از بیابان برمی‌آید، تکیه زده بر دلداده‌اش؟ زیر درخت سیب تو را برانگیختم، آنجا که مادرت به جهت تو دردِ زا کشید، آنجا که آن که تو را بزاد، دردِ زا کشید.  مرا چون خاتم بر دلت بگذار، و چون مُهری بر بازویت، زیرا که عشق همچون مرگ نیرومند است، و شور عاشقانه، ستمکیش چون گور. شعله‌هایش، شعله‌های آتش است؛ شعله‌های سرکشِ آتش!  آبهای بسیار عشق را خاموش نتواند کرد، و سیلاب‌ها آن را فرو نتواند نشانید! اگر کسی همۀ دار و ندار خویش نیز به پای عشق ریزَد، به چیزی شمرده نخواهد شد!

غزل غزل‌ها ۸ : ۵ - ۷

✝️✝️✝️✝️✝️✝️✝️

@besharatmasihh

Majid mohammady taghavi 

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.